vaxtangVI

პირველი წიგნი, რომელიც ვახტანგ მეექვსემ სტამბაში დაბეჭდა, სახარება იყო.

demetre

დემეტრე თავდადებულის ერთადერთი პორტრეტი დავით გარეჯის მონასტერშია დაცული.

erekle

ერეკლე მეორე თელავში, თავის სასახლეში იმ ოთახში გარდაიცვალა, სადაც დაიბადა.

cereteli

აკაკი წერეთელს უყვარდა ბანქოს თამაში, თუმცა თითქმის ყოველთვის აგებდა.

agmashenebeli

დავით აღმაშენებელი ერთხელ ლაშქრობის დროს წიგნის კითხვით ისე გაერთო, რომ ჯარს ბრძოლის დაწყების ნიშანი ვეღარ მისცა.

farnavazi

ფარნავაზი 27 წლისა გამეფდა და 65 წელი იმეფა.

samadashvili

გალაკტიონი ნიკო სამადაშვილს საქართველოს დიდ პოეტს უწოდებდა.

zichiმიხაი ზიჩი ”ვეფხისტყაოსნის” ილუსტრაციებისთვ ჯერ სტუდიურ ფოტოებს იღებდა, შემდეგ კი მათი მიხედვით ქმნიდა ესკიზებს.

qoridzeფილიმონ ქორიძე "ლა სკალაში" მღეროდა.

olgaილია ჭავჭავაძე ოლღა გურამიშვილს სიყვარულით "კუკლუშკის" ეძახდა.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
« ბიოგრაფიები / რევაზ ლაღიძე (1921–1981)

რევაზ ლაღიძე (1921–1981)
ბიოგრაფია ფოტო
| | ბიოგრაფიას გაეცნო: (3910)

ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სახალხო არტისტი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.

1939 წელს თბილისის IV სამუსიკო სასწავლებლის (ვიოლინოს განხრით) დამთავრების შემდეგ, რევაზ ლაღიძე უკრავდა ვიოლინოზე სიმფონიურ ორკესტრში, 1948 წელს კი  დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფესორ ა. ბალანჩივაძის საკომპოზიციო კლასი).

ლაღიძე სხვადასხვა ჟანრის მუსიკალური ნაწარმოებების ავტორია. მას ეკუთვნის ოპერა „ლელა“, მუსიკალური კომედიები „მეგობრები“ და „კომბლე“, სიმფონიური პოემა „სამშობლოსათვის“, რამდენიმე საგუნდო სიმღერა–კანტატა, საფორტეპიანო და ჩელოს პიესები. ის წერდა მუსიკას სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის („საბუდარელი ჭაბუკი“, „ნინო“, „ხევისბერი გოჩა“ და სხვა).

ლაღიძე ნაყოფიერად მუშაობდა სიმღერის ჟანრში. მისი სიმღერები იშვიათი მელოდიურობითა და გულწრფელობით გამოირჩევა. დღემდე განსაკუთრებული პოპულარობით  სარგებლობს მისი ნაწარმოები „სიმღერა თბილისზე“.

აღსანიშნავია, რომ რევაზ ლაღიძე ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ მოღვაწეობას, იყო პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკის კათედრის გამგე , 1964 წლიდან კი – კონსერვატორიის კამერული ანსამბლის პედაგოგი.

რევაზ ლაღიძე (1921–1981)
ბიოგრაფია ფოტო
| | ბიოგრაფიას გაეცნო: (3910)

ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სახალხო არტისტი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.

1939 წელს თბილისის IV სამუსიკო სასწავლებლის (ვიოლინოს განხრით) დამთავრების შემდეგ, რევაზ ლაღიძე უკრავდა ვიოლინოზე სიმფონიურ ორკესტრში, 1948 წელს კი  დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფესორ ა. ბალანჩივაძის საკომპოზიციო კლასი).

ლაღიძე სხვადასხვა ჟანრის მუსიკალური ნაწარმოებების ავტორია. მას ეკუთვნის ოპერა „ლელა“, მუსიკალური კომედიები „მეგობრები“ და „კომბლე“, სიმფონიური პოემა „სამშობლოსათვის“, რამდენიმე საგუნდო სიმღერა–კანტატა, საფორტეპიანო და ჩელოს პიესები. ის წერდა მუსიკას სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის („საბუდარელი ჭაბუკი“, „ნინო“, „ხევისბერი გოჩა“ და სხვა).

ლაღიძე ნაყოფიერად მუშაობდა სიმღერის ჟანრში. მისი სიმღერები იშვიათი მელოდიურობითა და გულწრფელობით გამოირჩევა. დღემდე განსაკუთრებული პოპულარობით  სარგებლობს მისი ნაწარმოები „სიმღერა თბილისზე“.

აღსანიშნავია, რომ რევაზ ლაღიძე ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ მოღვაწეობას, იყო პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკის კათედრის გამგე , 1964 წლიდან კი – კონსერვატორიის კამერული ანსამბლის პედაგოგი.


2015 წელი - აპრილი
ორ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930